خانه سبز

خانه سبز

هر شهر و روستایی با توجه به شرایط جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی سبک معماری، طراحی و ساخت خاص خود را دارد و پیروان سبک زندگی سبز همواره به دنبال شیوه‌های مفید برای طراحی و ساخت،‌تزئین و نگهداری هستند.

امروزه استفاده از سیمان و فولاد و رواج استفاده از آن کم‌کم باعث فراموش شدن سبک معماری سنتی و مفهومی ایران شده است.

شیوه‌های سنتی معماری با توجه به مواد و وسایلی که برای ساخت و ساز استفاده می‌کرده‌اند با محیط‌زیست سازگارتر بوده، به شکلی که امروز شاهدیم آثار و بقایای خانه‌های کاه‌گلی و خشتی پس از مدتی به واسطه‌ی باد و باران ویران شده و به طبیعت باز می‌گردد.

هر سبک معماری امتداد آزمون‌ها و خطا‌های جوامعی است که در طول هزاران سال توانسته‌اند محلی ایمن از سرما و گرما، باران و حیوانات وحشی برای خود ایجاد کنند. اما امروزه تغییر سبک زندگی و افزایش جمعیت و پیوند نا مبارک سیمان و پولاد باعث شده تا خانه‌ها از شمال تا جنوب به یک شکل ساخته شود و شهروندان مجبور هستند تابستان در جعبه‌ای سیمانی که از گرما گداخته شده انواع وسایل سرمایشی را روشن کنند و یا در زمستان شعله بخاری‌ها را زیاد کنند تا هوای داخل خانه برای آن‌ها نسبت به هوای بیرون تعدیل گردد.