معرفی مجله گیچ

مجله گیچ ابتدا وبلاگی در فضای بلاگفا بود و از سال ۱۳۹۳ در پی دغدغه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و محیط‌زیستی راه اندازی شد.

سپس در تابستان ۱۳۹۵ با هم‌فکری جناب آقای محسن محبی با صرف هزینه‌ شخصی مجله گیچ شکل گرفت و مراحل ثبت آن در مراجع ذیربط پیگیری شد.

پروانه‌ی انتشار آن به طور رسمی در بهار۱۳۹۷ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد با شماره۸۲۰۶۰ صادر شد.
‌‌مجله گیچ به هیچ فرد، گروه و سازمانی وابسته نیست، تلاش می‌کنیم محتوای منتشر شده منصفانه و بر پایه عقل، منطق و علم باشد.

‌غیر از مواردی خاص تمام محتوای ارائه شده در gich.ir دست اول و نو است، برای تولید این محتوا وقت و انرژی زیادی صرف شده است. امیدواریم‌ که تلاش‌های ما مفید باشه و لطفا در انتشار پست‌های مجله ما را یاری کنید.


اهداف مجله گیچ

حوزه فعالیت مجله گیچ gich.ir فرهنگی و اجتماعی، محیط‌زیستی و رسانه‌ای است. همینطور رویکرد مجله گیچ انتشار راهکارهای کاربردی در زمینه سبک زندگی سبز، تحلیل‌ رویدادها و اخبار مهم حوزه‌های مرتبط است.

مجله گیچ و ترویج فرهنگ محیط ‌زستی

فرهنگ بعد معنوی یک جامعه است و این دو به مانند تار و پور یک قالی، طی هزاره‌‌ها تمدن‌ و هویت امروز ما را شکل داده‌اند. فرهنگ ساختنی نیست که کسی بخواهد فرهنگسازی کند! اما فرهنگ نسبت به تصمیم‌ها کلان سران کشورها، شیوع بیماری‌ها مانند کووید۱۹ و جنگ تغییر می‌کند.

اما گاهی فرهنگ در گذر زمان دستخوش فراموشی می‌شود. حتی گاهی ارزش‌های محیط‌زیستی که دستاورد اجتماعی هستند، در فاصله دو نسل متوالی (پدر و مادر و فرزند) از فراموش شود. فردی را در نظر بگیرید که برای کاشتند درخت و نگهداری از آن یک عمر تلاش کرده و پس از فوت، فرزندش باغ را رها کرده و به مرور خشک می‌شود.

مجله گیچ به دنبال زنده نگاه داشتن و احیای ارزش‌های فرهنگی و آموزه‌های دینی است که در گذر زمان فراموش شده یا تغییر کرده است.

مجله گیچ و ترویج فرهنگ محیط‌زیستی

جریان‌سازی و گسترش مرام محیط زیستی، با هدف ایجاد تعادل و توازن میان نیازهای فرهنگی زیستی بشر با توان و ظرفیت منابع طبیعی و محیط زیست…

مجله گیچ تلاش می‌کند با ترویج سبک زندگی سبز، میان خواسته‌ها و توقعات‌مان با توان ظرفیت سیاره‌ی زمین تعادل و توازن ایجاد کند.

مجله گیچ و ترویج سبک زندگی سبز

  • سبک زندگی سبز یعنی راه و روش، عادت و رفتار، تفکر و مرامی خاص در زندگی که بر پایه‌ی اصول و تفکر محیط‌زیستی است و افراد خود را نسبت به پیروی و رعایت آن در طول زندگی شخصی، خانوادگی و حیات اجتماعی موظف می‌دانند.
  • سبک زندگی سبز با سبک زندگی مینی‌مالیستی اشتراکاتی دارد و با سبک زندگی لاکچری، تجملاتی و مصرف‌گرایانه کاملا در تضاد است.
  • سبک زندگی سبز استفاده درست، بهینه و به‌جا از داشته‌ها و منابع است.
  • ما نمی‌گوییم آب مصرف نکنید یا برق مصرف نکنید و کلا هیچی نخورید!
  • ما می گوییم برای تامین و رفع نیازهای اساسی خودمان حساب شده و با دقت مصرف کنیم.

مجله گیچ و ترویج تفکر سبز و رفتار سبز

شما وقتی تفکر سبز داشته باشید، در هر قدم که در زندگی خود بر می‌دارید به راه و روشی جدید و تازه خواهید رسید که در نهایت به حمایت، حفاظت و بهبود وضعیت محیط زیست و طبیعت می‌شود.

مجله گیچ و مشارکت و همکاری در برنامه‌های محیط زیستی

  • گیچ برای رسیدن به اهداف خود از پیشنهادهای همکاری استقبال می‌کند.
  • گیچ بازی‌های محیط زیستی طراحی می‌کند و در برنامه‌های مختلف به راحتی می‌تواند از بزرگ تا کوچیک را بدون پیام مستقیم درگیر یک بازی محیط‌زیستی کند و پیام خود را در ذهن مخاطب بکارد.
  • گیچ برنامه ریزی و طراحی بازارچه، جشنواره و غرفه محیطزیستی را انجام می‌دهد…

مجله گیچ و تلاش برای پیوند میان رشته‌ای

مجله گیچ تلاش می‌کند در حوزه ارتباطات پیوندی میان این حوزه و محیط زیست ایجاد کند تا بتوان در نهایت تاثیرگذاری بیشتر و بهتری برای بهبود امور داشته باشد.


معرفی درخت گیچ

درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیچ

گیچ نام یک درخت است. درختی جنگلی که رویشگاه آن در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس یافت لست. درخت گیچ بر اساس رنگ میوه دارای سه نوع زرد، سیاه و قرمز (شغالی) است.

گیچ در ایران در استان‌های خراسان شمالی، قزوین، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، زنجان، اردبیل، لرستان، گیلان، مازندران، مرکزی، قم، همدان، اصفهان، کردستان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان، کرمانشاه، چهارمحال وبختیاری و ایلام می‌روید.

نام‌های دیگر درخت گیچ

درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیچ

با توجه به پراکندگی رویشگاه درخت گیچ در بین قلمرو اقوام مختلف ایرانی، در هر شهر و گاهی در هر روستایی درخت گیچ را به نام محلی خود، می‌شناسند.

  • در مازندران ولیک، سرخه ولیک یا ولیک سیاه،  “مریخ” به گویش اشکوری، “کمار” به لاهیجانی، “کچیل” به رامسری
  • در لرستان زالزالک، گیرچ، گیورچ
  • در بین کردها بلچ و گیویژ و گوژی
  • در روستای گیلی گیچ خوانده می‌شود.
  • در گویش همدانی گیویج
  • در اصفهانی گوِیج
  • در تالشی سی یَف
  • در هزارگی تاخوم
  • در تاجیکی و خراسان شمالی دولانه
  • سیسته و سیسن در بختیاری
  • کری در منطقه الموت
  • در زبان ترکی “یئمیشان”

گیچ با نام علمی: Crataegus د‌ر کتاب‌های طب سنتی «خفچه» و «زعرورالاد‌ویه» و د‌ر بعضی کتاب‌ها هم «تفاح ‌بری» نامیده شد‌ه است.

ویژگی‌های درخت گیچ

میوه درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیج
  • هرچند درخت گیچ در نواحی زاگرسی یک درخت کامل است، اما در نواحی البرزی بیشتر به شکل درختچه و بوته دیده می‌شود.
  • درخت گیچ رشد کندی دارد؛
  •  

خواص درخت گیچ و میوه آن

به گزارش زهرا اشکیود، خبرنگار ایسنای مازندران: میوه ولیک را سرشار از ویتامین C، ملین، مقوی معد‌ه و بازکننده گرفتگی‌ها و محرک است.

  • زغال میوه ولیک (میوه را می‌سوزانند‌ که زغال شود) زغال گیاهی بسیار مفید‌ است و برای معالجه سوء‌هاضمه و به ویِژه برای بند‌ آورد‌ن اسهال بسیار نافع است.
  • حکمای طب سنتی ایران، ولیک را از نظر طبیعت سرد‌ وخشک می‌د‌انند‌ و از پوست د‌رخت به عنوان تب‌بر استفاد‌ه می‌کنند‌.
  • به طور کلی، د‌م کرده گل‌های ولیک و یا گرد‌ گل خشک شد‌ه آن به مقد‌ار پنج تا هشت گرم د‌ر روز برای ضعف قلب، آنژین، ورم آئورت، اختلالات عصبی از جمله نگرانی، بی‌خوابی، سرگیجه، احساس صد‌ا د‌ر گوش و نظایر آن مفید‌ است.
  • میوه تازه ولیک د‌ارای سیتریک اسید‌، تارتاریک اسید‌ و کراتگوس اسید‌، پکتین، روغن چرب، قند‌های گلوکوز و فروکتوز است.
  • در هسته آن ماده آمیگرالین و امولین وجود دارد. ولیک حاوی اکسالیک اسید است و ساقه‌های جوان آن حاوی گلوکوید و عامل تلخ‌کننده آن کراتگین است.
  • پژوهشگر گیاهان سنتی درباره زالزالک وحشی در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه “مریخ” به گویش اشکوری، “ولیک” به زبان مازندرانی، “کمار” به لاهیجانی، “کچیل “به رامسری و در فارسی هم زالزالک وحشی نامیده می‌شود، اظهار کرد: اگر رنگ میوه سرخ باشد مریخ یا ولیک سرخ و اگر سیاه باشد مریخ یا ولیک سیاه می‌گویند.

درخت ولیک روستای گیلی

 

  • شوربختانه این درخت مورد بی مهری قرار گرفته و پس از پایان دوران قطع درختان توسط بومیان برای مصارف گوناگون، این روز ها چرای بی‌رویه دام زیر این درخت و جمع آوری بذر آن توسط اهالی باعث شده درخت نتواند نسل خود را گسترش دهد!

 

میوه گیچ: میوه ای بزرگتر از زالزالک دارد که بی شباهت به ازگیل نیست. میوه نارس آن سبز است و در منطقه کوهستانی روستای گیلی در انتهای تابستان فرایند رشد کامل شده و به رنگ سیاه و به ندرت قرمز در می‌آید.

میوه گیچ گوشت کمی دارد و بخش اعظم آن را چند دانه تشکیل می‌دهد.

دکمه بازگشت به بالا