معرفی مجله گیچ

مجله گیچ در پی دغدغه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و محیط‌زیستی به صورت وبلاگ از سال ۱۳۹۳ راه اندازی شد. سپس در تابستان ۱۳۹۵ با هم‌فکری جناب آقای محسن محبی با صرف هزینه‌ شخصی مجله گیچ شکل گرفت و مراحل ثبت آن در مراجع ذیربط پیگیری شد.

پروانه‌ی انتشار پایگاه خبری گیچ به طور رسمی در بهار۱۳۹۷ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد با شماره۸۲۰۶۰ صادر شد.
‌‌مجله گیچ به هیچ فرد، گروه و سازمانی وابسته نیست، تلاش می‌کنیم محتوای منتشر شده منصفانه و بر پایه عقل، منطق و علم باشد.

‌غیر از مواردی خاص تمام محتوای ارائه شده در gich.ir دست اول و نو است، برای تولید این محتوا وقت و انرژی زیادی صرف شده است. امیدواریم‌ که تلاش‌های ما مفید باشه و لطفا در انتشار پست‌های مجله ما را یاری کنید.


اهداف مجله گیچ

مجله گیچ gich.ir در زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی، محیط‌زیستی و رسانه‌ای کوشا است. همینطور رویکرد مجله گیچ انتشار راهکارهای کاربردی در زمینه سبک زندگی سبز، تحلیل‌ رویدادها و اخبار مهم در زمینه‌های مرتبط است.

مجله گیچ و ترویج فرهنگ محیط ‌زیستی

فرهنگ بعد معنوی یک جامعه است و این دو به مانند تار و پور یک قالی، طی هزاره‌‌ها تمدن‌ و هویت امروز ما را شکل داده‌اند. فرهنگ ساختنی نیست که کسی بخواهد فرهنگسازی کند! اما فرهنگ نسبت به تصمیم‌های کلان سران کشورها، شیوع بیماری‌ها مانند کووید۱۹ و جنگ تغییر می‌کند.

اما گاهی فرهنگ در گذر زمان دستخوش فراموشی می‌شود. حتی گاهی ارزش‌های محیط‌زیستی که دستاورد اجتماعی هستند، در فاصله دو نسل متوالی (پدر و مادر و فرزند) فراموش می‌شود. فردی را در نظر بگیرید که برای آبادی باغ و نگهداری از آن یک عمر تلاش کرده و پس از فوت، فرزندش باغ را رها کرده و به مرور خشک می‌شود.

مجله گیچ به دنبال زنده نگاه داشتن و احیای ارزش‌های فرهنگی و آموزه‌های دینی-محیط‌ زیستی است که در گذر زمان فراموش شده یا تغییر کرده است.

جریان‌سازی و گسترش مرام محیط زیستی، با هدف ایجاد تعادل و توازن میان نیازهای فرهنگی و زیستی بشر با توان و ظرفیت منابع طبیعی و محیط زیست.

مجله گیچ تلاش می‌کند با ترویج سبک زندگی سبز، میان خواسته‌ها و انتظارات‌مان با توان ظرفیت سیاره‌ی زمین تعادل و توازن ایجاد کند.

مجله گیچ و ترویج سبک زندگی سبز

  • سبک زندگی سبز یعنی راه و روش، عادت و رفتار، تفکر و مرامی خاص در زندگی که بر پایه‌ی اصول و تفکر محیط‌زیستی است. در این سبک زندگی افراد خود را نسبت به پیروی و رعایت آن مرام در طول زندگی شخصی، خانوادگی و حیات اجتماعی موظف می‌دانند.
  • سبک زندگی سبز با سبک زندگی مینی‌مالیستی اشتراکاتی دارد و با سبک زندگی لاکچری، تجملاتی و مصرف‌گرایانه کاملا در تضاد است.
  • سبک زندگی سبز استفاده درست، بهینه و به‌جا از داشته‌ها و منابع است.
  • ما نمی‌گوییم آب مصرف نکنید یا برق مصرف نکنید و کلا هیچی نخورید! بلکه می گوییم برای تامین و رفع نیازهای اساسی خودمان حساب شده و با دقت مصرف کنیم.

مجله گیچ و ترویج تفکر سبز و رفتار سبز

شما وقتی تفکر سبز داشته باشید، در هر قدم که در زندگی خود بر می‌دارید به راه و روشی جدید و تازه خواهید رسید که در نهایت به حمایت، حفاظت و بهبود وضعیت محیط زیست و طبیعت می‌شود.

مجله گیچ و مشارکت و همکاری در برنامه‌های محیط زیستی

  • گیچ برای رسیدن به اهداف خود از پیشنهادهای همکاری استقبال می‌کند.
  • گیچ بازی‌های محیط زیستی طراحی می‌کند و در برنامه‌های مختلف به راحتی می‌تواند از بزرگ تا کوچیک را بدون پیام مستقیم درگیر یک بازی محیط‌زیستی کند و پیام خود را در ذهن مخاطب بکارد.
  • گیچ برنامه ریزی و طراحی بازارچه، جشنواره و غرفه محیطزیستی را انجام می‌دهد…

مجله گیچ و تلاش برای پیوند میان رشته‌ای

مجله گیچ تلاش می‌کند بین رشته ارتباطات پیوندی با محیط زیست ایجاد کند، بلکه بتوان در نهایت تاثیرگذاری بیشتر و بهتری برای بهبود امور داشته باشد.


معرفی درخت گیچ

درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیچ

گیچ نام یک درخت است. درختی جنگلی که رویشگاه آن در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس است. درخت گیچ بر اساس رنگ میوه دارای سه نوع زرد، سیاه و قرمز (شغالی) است.

رویشگاه درخت گیچ در ایران: استان‌های خراسان شمالی، قزوین، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، زنجان، اردبیل، لرستان، گیلان، مازندران، مرکزی، قم، همدان، اصفهان، کردستان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان، کرمانشاه، سمنان، چهارمحال و بختیاری، ایلام و…

نام‌های دیگر درخت گیچ

درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیچ

با توجه به پراکندگی رویشگاه درخت گیچ در بین قلمرو اقوام مختلف ایرانی، در هر شهر و گاهی در هر روستایی درخت گیچ را به نام محلی خود، می‌شناسند.

  • در مازندران ولیک، سرخه ولیک یا ولیک سیاه،  “مریخ” به گویش اشکوری، “کمار” به لاهیجانی، “کچیل” به رامسری
  • در لرستان زالزالک، گیرچ، گیورچ
  • در بین کردها بلچ و گیویژ و گوژی
  • در روستای گیلی گیچ خوانده می‌شود.
  • در گویش همدانی گیویج
  • در اصفهانی گوِیج
  • در تالشی سی یَف
  • در هزارگی تاخوم
  • در تاجیکی و خراسان شمالی دولانه
  • سیسته و سیسن در بختیاری
  • کری در منطقه الموت
  • در زبان ترکی “یئمیشان

گیچ با نام علمی: Crataegus و نام انگلیسی:Crataegus hawthorn د‌ر کتاب‌های طب سنتی «خفچه» و «زعرورالاد‌ویه» و د‌ر بعضی کتاب‌ها هم «تفاح ‌بری» نامیده شد‌ه است.

ویژگی‌های درخت گیچ

میوه درخت گیچ - روستای گیلی - مجله گیج
  • هرچند درخت گیچ در نواحی زاگرسی یک درخت کامل است، اما در نواحی البرزی بیشتر به شکل درختچه و بوته دیده می‌شود.
  • درخت گیچ رشد کندی دارد؛
  •  تنه و شاخه‌های در هم تنیده دارد.
  • لبه برگ‌ها کنگره‌دار است.
  • تیغ‌ها تیز و بلند دارد.
  • میوه‌ای گرد به رنگ زرد، قرمز یا سیاه دارد.
  • درخت گیچ در بهار شکوفه می‌دهد.
  • میوه گیچ در پائیز می‌رسد و قابل خوردن است.

خواص درخت گیچ و میوه آن

به گزارش زهرا اشکیود، خبرنگار ایسنای مازندران: میوه ولیک سرشار از ویتامین C، ملین، مقوی معده و بازکننده گرفتگی‌ها و محرک است.

  • زغال میوه ولیک (میوه را می‌سوزانند‌ که زغال شود) زغال گیاهی بسیار مفید‌ است و برای معالجه سوء‌ هاضمه و به ویِژه برای بند‌ آوردن اسهال بسیار نافع است.
  • حکمای طب سنتی ایران، ولیک را از نظر طبیعت سرد‌ و خشک می‌د‌انند‌ و از پوست درخت به عنوان تب‌بر استفاده می‌کنند‌.
  • د‌م کرده گل‌های ولیک و یا گرد‌ گل خشک شد‌ه آن به مقد‌ار پنج تا هشت گرم د‌ر روز برای ضعف قلب، آنژین، ورم آئورت، اختلالات عصبی از جمله نگرانی، بی‌خوابی، سرگیجه، احساس صد‌ا د‌ر گوش و نظایر آن مفید‌ است.
  • میوه تازه ولیک دارای سیتریک اسید‌، تارتاریک اسید‌ و کراتگوس اسید‌، پکتین، روغن چرب، قند‌های گلوکوز و فروکتوز است.
  • در هسته آن ماده آمیگرالین و امولین وجود دارد. ولیک حاوی اکسالیک اسید است و ساقه‌های جوان آن حاوی گلوکوید و عامل تلخ‌ کننده آن کراتگین است.
درخت ولیک روستای گیلی

 

 

دکمه بازگشت به بالا