داستان گیچ

مجله گیچ

سبک زندگی سبز

سلام دوست گرامی، خوشحالم که در مجله گیچ میزبان شما هستم…


گیچ ابتدا وبلاگی در بلاگفا بود که از سال۱۳۹۳ به دلیل دغدغه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و محیط‌زیستی راه اندازی شد و در تابستان ۱۳۹۵ با هم‌فکری جناب آقای محسن محبی با صرف هزینه‌ شخصی مجله گیچ شکل گرفت و مراحل ثبت آن در مراجع ذیربط پیگیری شد و پروانه‌ی انتشار آن به طور رسمی در بهار۱۳۹۷ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد با شماره۸۲۰۶۰ صادر شد.
‌‌
مجله گیچ به هیچ فرد، گروه و سازمانی وابسته نیست، تلاش می‌کنیم محتوای منتشر شده منصفانه و بر پایه عقل، منطق و علم باشد، هرجا هم عقل‌مان نرسید از متخصصان و کارشناسان کمک می‌گیریم.

غیر از مواردی خاص تمام محتوای ارائه شده در gich.ir دست اول و نو است، برای تولید این محتوا کلی وقت و انرژی صرف شده، امیدواریم‌ که مفید باشه و اگر بود لطفا آدرس مجله را منتشر کنید تا دیگران هم استفاده کنند…

‌شما هم در راستای اهداف و خط مشی مجله می‌توانید محتوای خود را بعد از هماهنگی در مجله گیچ منتشر کنید.

حضور، همراهی و همکاری شما مایه دل‌گرمی و انگیزه‌ی‌بیشتر برای کار است؛

احسان میرزائی

مدیر مسئول مجله گیچ

گیچ یعنی چه؟

درخت-گیچ-روستای-گیلی-عکس-مجید-جدید
درخت-گیچ-روستای-گیلی-عکس-مجید-جدید

گیچ نام درختی بومی ایران است که در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس یافت می‌شود.

درخت گیچ رشد کندی دارد؛ در گذشته درخت گیچ کوه‌های در روستای گیلی (بین اراک و خمین) به وفور یافت می‌شد، اما امروز تعدا آن‌ها از انگشتان یک دست هم کمتر است.

شوربختانه این درخت مورد بی مهری قرار گرفته و پس از پایان دوران قطع درختان توسط بومیان برای مصارف گوناگون، این روز ها چرای بی‌رویه دام زیر این درخت و جمع آوری بذر آن توسط اهالی باعث شده درخت نتواند نسل خود را گسترش دهد!

گیچ در مازندران ولیک، در لرستان گیرچ، گیورچ و گیچ خوانده می‌شود.

میوه گیچ: میوه ای بزرگتر از زالزالک دارد که بی شباهت به ازگیل نیست. میوه نارس آن سبز است و در منطقه کوهستانی روستای گیلی در انتهای تابستان فرایند رشد کامل شده و به رنگ سیاه و به ندرت قرمز در می‌آید.

میوه گیچ گوشت کمی دارد و بخش اعظم آن را چند دانه تشکیل می‌دهد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن