سبک زندگی سبز

بهترین گیاهان برای پرورش در خانه

شانزده مورد از بهترین گیاهان سالم و خوراکی برای پرورش در خانه

 

مجله سبک زندگی سبز – سیده‌زینب‌مهدویان: بسیاری از مردم در سرتاسر ایالات متحده از طریق بازارهای محلی، کشاورزی تحت حمایت جامعه (مردم)، مزارع شهری و باغچه‌های روی پشت بام و خدمات تحویل درب منزل از مواد غذایی تازه بهره مند هستند. خبر خوش این‌که: فرآورده‌های محلی معمولاً در مقایسه با آن‌هایی که از فروشگاه تهیه می‌شوند برای محیط زیست بهترند. همچنین با پرورش مواد غذایی در منزل، مصرف‌کنندگان اطمینان دارند که مواد غذایی آن‎ها دقیقا از کجا آمده و چگونه پرورش داده شده است ( بدون هیچگونه نگرانی از برچسب‌های غذایی دروغین). 

خوشبختانه، برای اینکه از فواید فرآورده‌های خانگی بهره‌مند شوید نیازی نیست که حتماً یک کشاورز باشید (یا حتی در نزدیکی مزرعه زندگی کنید). اگر یک (یا دو، یا پنج) پنجره‌ی نورگیر داشته باشید و کمی وقت اضافه، می‌توانید مواد غذایی خودتان را در منزل پرورش دهید. در ادامه ۱۶ گیاه ساده و سالمِ قابل پرورش در منزل معرفی و شیوه‌ی پرورش آن‌ها نیز در اختیارتان قرار می‌گیرد.

 

نکات عمومی پرورش گیاه

پیش از اینکه دست به کار شوید، چند نکته‌در اختیارتان قرار خواهیم داد که به ذهن سپردن آن‌ها راحت و سودمند است. فرقی نمی‌کند که کدام یک از گیاهان معرفی شده را برای پرورش انتخاب می‌کنید.

  • تمام این گیاهان به خاکی نیاز دارند که به خوبی آب را عبور دهد؛ به این معنا که یا باید از گلدانی استفاده کنید که در کف آن چند سوراخ ایجاد کرده‌اید و یا پیش از ریختن خاک درون گلدان چندین سنگ را در کف گلدان ریخته و روی هم قرار دهید (از این طریق آب می‌تواند از میان سنگ‌ها تخلیه شود). اگر می‌خواهید از گلدانی استفاده کنید که کف آن دارای سوراخ است، حتماً زیر آن، ظرف زهکش کم عمقی قرار دهید تا آب خارج شده از گلدان روی زمین، قفسه یا طاقچه‌ نریزد.
  • برای هر یک از این گیاهان می‌توانید از مراکز فروش لوازم باغبانی مخلوط گلدان را تهیه کنید و یا خودتان آن را درست کنید (همچنین می‌توانید در صورت تمایل، استفاده از خاک‌های آلی را ادامه دهید). هر گیاه در محیط خاکی کمی متفاوت از سایرین بهترین رشد را دارد، اما این دستور کلی برای تهیه‌ی مخلوط گلدان به شما برای شروع کمک خواهد کرد.
  • بیشتر این گیاهان در صورتی رشد بهتری دارند که نور زیادی دریافت کنند و در طول روز نسبتاً گرم بمانند. پنجره‌های رو به آفتاب برای پرورش گیاهان در منزل بسیار کمک کننده است. در صورتی که پنجره‌های رو به آفتاب ندارید (یا اگر در منطقه‌ای با دمای پایین زندگی می‌کنید)، لامپ‌های مخصوص پرورش گیاه بهترین دوست جدیدتان خواهد بود – این لامپ‌ها بدون در نظر گرفتن آب و هوای بیرون یا شرایط داخل منزل به حفظ نور بهینه و شرایط دمای مناسب کمک خواهند کرد.

 

میوه و سبزیجات

 

 

۱. آووکادو

چرا این میوه برای سلامتی مفید است: آووکادو سرشار از چربی‌های سالم است. بعلاوه،  این میوه دارای ویتامین ای، ب۶ و کاروتینوئید است. کاروتینوئید حاوی میزان زیادی ویتامین آ است. آووکادو با کاهش ریسک ابتلا به سرطان، بیماری قلبی و تخریب لکه‌ی زرد چشم ارتباط داده شده است. پس جای تعجب نیست که این میوه یکی از ابرمیوه‌های مورد علاقه‌ی ماست.

شیوه‌ی پرورش: شما می‌توانید با استفاده از هسته آووکادو درخت آن را پرورش دهید، اما ممکن  است محصول چنین درختانی میوه‌های خوراکی نباشد. برای اینکه چیزی که می‌کارید بعداً قابل خوردن باشد، بهترین کار خرید درختچه‌ی آووکادوست (گونه‌هایی که میوه‌های بزرگتر با پوست سبز یا همان میوه‌های رایج با پوست سیاه دارند؛ هر دو مناسب هستند).

برای مراقبت از درختتان، پیش از اینکه مخلوط معمولی را به گلدان اضافه کرده و درخت را بکارید مقداری خاک در کف گلدانی بزرگ با تخلیه‌ی مناسب بریزید. درخت را به طور منظم آبیاری کنید اما مطمئن شوید که خاک هرگز خیس نباشد – ریشه‌های آووکادو با غوطه‌ورشدن در آب سازگاری ندارد. جوانه‌ها را به طور منظم هرس کنید و حتماً گیاه را در جایی با سقف بلند قرار دهید – درختچه‌ها  حتی ممکن است تا ۱۰ فوت رشد کند!

روش برداشت: گونه‌های سبز آووکادو هنگامی آماده‌ی برداشت هستند که رنگ پوست آن‌ها کمی زرد شده باشد و گونه‌های تیره‌تر، زمانی که پوست آن‌ها تقریباً سیاه شده باشد . میوه‌های رسیده را می‌توان تا چند هفته روی درخت باقی گذاشت اما اگر بیشتر از این زمان باقی بمانند بافت و طعمشان را از دست خواهند داد.

 

 

۲. هویج

چرا این میوه برای سلامتی مفید است: هویج منبع خوبی از انواع ویتامین‌هاست؛ از جمله تیامین، نیاسین، فولات، منگنز، پتاسیم، ویتامین ب۶، آ، ث و کا. هویج همچنین منبع کاروتینوئید است که برای سلامتی چشم‌ها بسیار مفید است.

روش پرورش: بذر هویج، گلدان و یا جعبه‌ای خریداری کنید که یک فوت و نیم عمق و عرض داشته باشد و انتهای آن نیز دارای سوراخ‌هایی برای خروج آب اضافی باشد. گلدان را تا ۲/۵ سانتی‌متری لبه‌ی آن از مخلوط هوموس پر کنید. خاک را قبل از کاشت بذر آبیاری کنید. بذرها را با فاصله‌ی ۲/۵ سانتی‌متری در ردیف‌هایی بکاریدکه ۱۵ سانتی‌متر از هم فاصله دارند؛ بذرها را به آرامی درون خاک فشار داده و روی آن‌ها را با لایه‌ای نازک از خاک بپوشانید. دوباره به آن آب دهید.

گلدان را در جایی قرار دهید که نور فراوانی دریافت کند. خاک را  همیشه مرطوب نگه دارید نه خیس. برای حفظ رطوبت، مقداری پیت ماس (کود نوعی خزه) را یک شب در آب خیسانده و سپس روی سطح بذرها پخش کنید. در عرض دو هفته بذرها جوانه خواهند زد.

روش برداشت: هویج زمانی آماده‌ی برداشت است که ۳/۴  آن از سطح خاک بیرون آمده باشد (کمی پایین‌تر از ریشه‌ی سبز رنگ). در صورتی‌که نمی‌توانید خود هویج را ببینید، به آرامی خاک اطراف ساقه را کمی کنار زده تا بتوانید اندازه‌ی آن را محاسبه کنید. (توجه: اگرچه دیدن اینکه هویج تا چه اندازه می‌تواند بزرگ شود وسوسه کننده است اما اگر از حد نرمال بگذرد شیرینی و مزه‌ی خود را از دست خواهد داد.) به منظور چیدن هویج، ریشه آن را محکم گرفته و کمی آن را به این طرف و آن طرف تکان داده و سپس مستقیماً به سمت بالا بکشید.

در صورتی که خاک نسبتاً سفت بود به آن آب داده و پس از حدود یک ساعت دوباره برای چیدن هویچ اقدام کنید. پس از بیرون کشیدن هویج‌ها از خاک، بلافاصله آن‌هایی را که به رنگ سبز هستند دور بیاندازید. هر گونه آلودگی را از سطح هویج‌ها زدوده و اجازه دهید تا خشک شوند؛ سپس آن‌ها را در یخچال قرار دهید.

 

 

 

۳. برگ سیر

چرا برگ سیر برای سلامتی مفید است: سیر با مزه‌ی تندی که دارد یکی از اعضای سرده‌ی سیر و ضد سرطان است. سیر همچنین یکی از تأیید شده ترین ابرسبزیجاتی است که با بهبود فشار خون، کلسترول بالا، بیماری‌های قلبی و انواع خاصی از سرطان ارتباط داده شده است.

روش پرورش: توجه: پرورش بوته‌های سیر در منزل کمی فریب دهنده است؛ اما شما به راحتی می‌توانید برگ سیر را پرورش داده و درست مانند پیازچه آن را مصرف کنید. ابتدا چند بوته سیر کوچک خریداری کنید. از خرید بوته‌های ضربه دیده نترسید (یعنی آن‌هایی که تازه ترکیده‌اند یا حبه‌های آن از هم جدا شده‌اند.) گلدانی ۱۰ سانتی‌متری انتخاب کنید که کف آن دارای سوراخ‌هایی برای خروج آب است (سطل ماستِ حدوداً ۱ لیتری هم که کف آن سوراخ شده است مناسب است) و یک کیسه‌ی کوچک خاک گلدان.

گلدان را تا نزدیک به ۱/۵ سانتی‌متری لبه‌ی آن از خاک پر کنید. حبه‌های سیر را از هم جدا کرده (پوست آن را جدا نکنید) و هر حبه را به اندازه‌ی ۲/۵ سانتی‌متر داخل خاک فرو ببرید به طوری که سمت نوک تیز آن رو به بالا قرار گیرد. تقریباً ۱۲ حبه را نزدیک به هم بکارید. به خوبی به گلدان آب داده و آن را در جایی آفتابی قرار دهید. منظم آبیاری کنید. خاک گلدان حتماً باید مرطوب بماند نه پر آب. جوانه‌های سبز رنگ در عرض یک هفته ظاهر خواهند شد.

روش برداشت: هرگاه اندازه‌ی جوانه‌ها به ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر رسید (این مقدار چند هفته طول می‌کشد)، هر اندازه که نیاز دارید با قیچی جدا کنید. هرگاه دانه‌های سیر شروع به جوانه زدن بیشتر کردند، محتوای گلدان را کمپوست کنید؛ دوباره گلدان را با خاک تازه پر کرده و دانه‌های تازه بکارید ( هر دانه فقط یک بار خوب ثمر می‌دهد؛ برای اینکه همیشه برگ سیر داشته باشید باید مدام دانه‌های آن را بکارید).

 

 

 

۴. لیموترش

چرا لیموترش برای سلامتی مفید است: لیموترش یکی از ابرمیوه‌هایی است که سرشار از ویتامین ث و آنتی‌اکسیدان‌ هایی است که می‌تواند ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش داده، از التهابات بکاهد و با برخی از سرطان‌ها مبارزه کند.

روش پرورش: اگر گزینه‌ی برداشت سریع میوه مد نظرتان است، درختچه‌ای دو تا سه ساله از گلخانه خریداری کنید. گلدانی سفالی، سرامیکی یا پلاستیکی که کمی بزرگتر از اندازه‌ی ریشه‌های درختتان است تهیه کنید. کف این گلدان نیز حتماً باید دارای چند سوراخ باشد. ظرف زیر گلدان را با چند سنگ پر کنید تا هوا جریان پیدا کند.

از خاکی استفاده کنید که صرفاً برای درختان مرکبات تهیه شده‌ است و یا از خاک کمی اسیدی با پایه‌ی لوم استفاده کنید. گیاه را در جایی قرار دهید که روزانه ۸ تا ۱۲ ساعت نور آفتاب دریافت کرده و همیشه دمای ۱۳ تا  ۲۹ درجه‌ی سلسیوس برای گیاه فراهم باشد.

گیاه را به طور منظم آب دهید اما مراقب باشید تا خاک از آب اشباع نشود (خاک باید مرطوب باشد نه خیس و پرآب). درختان مرکبات به هوای مرطوب عادت دارند؛ بنابراین برگ‌های این گیاه را به طور منظم اسپری کنید تا شاداب بمانند.

روش برداشت: لیمو اغلب در عرض ۶ تا ۹ هفته رسیده می‌شود. برای اینکه متوجه شوید لیمو رسیده است باید رنگ آن کاملاً زرد شده باشد. همچنین اگر زمانی که آن را به آرامی فشار می‌دهید، پوست میوه حالت ارتجاعی داشته باشد نشان‌دهنده‌ی این است که میوه آماده‌ی خوردن است.

 

 

 ۵. نارنگی

چرا نارنگی میوه‌ی مفیدی است: این میوه‌های کوچکِ شیرین، منبع خوبی از آنتی اکسیدان‌ها، کلسیم، فسفر، منیزیم و فیبر هستند.

روش پرورش: برای اینکه بتوانید به خوبی نارنگی را در منزل پرورش دهید ابتدا باید درختچه‌ی آن را خریداری کنید. این درختچه‌ها در گلدانی با فضای کافی و خاک غنی که در کف آن سوراخ‌هایی برای تخلیه‌ی آب اضافی قرار دارد بهتر رشد می‌کنند. این میوه به مکانی آفتابی نیاز دارد (بنابراین گیاه را به طور منظم بچرخانید تا تمام قسمت‌های آن به میزان مساوی نورخورشید دریافت کند).

به طور منظم گیاه را آبیاری کنید و اجازه دهید تا بین هر بار آبیاری خاک تا اندازه‌ای خشک شود. این درختچه‌ها می‌توانند تا ۶ فوت رشد کنند و ریشه‌های آن‌ها نیز همراه آن‌ها رشد می‌کند. هرگاه ریشه‌ها تا حدی رشد کردند که روی هم قرار گیرند یا از سوراخ‌های کف گلدان خارج شدند زمان آن رسیده است که گلدان را عوض کنید. گیاه را باید در گلدانی قرار دهید که حداقل ۵ سانتی‌متر بزرگ‌تر از گلدان قبلی باشد.

روش برداشت: به منظور حفظ طعم نارنگی به محض اینکه رنگ آن نارنجی شد باید برداشت شود. زمانی که میوه به رنگ نارنجی درآمد آن را بچینید و یا به دقت آن را بپیچانید تا از شاخه جدا شود. مراقب باشید تا قسمت بالای میوه در جایی که از شاخه جدا می‌شود سالم و دست نخورده باقی بماند.

 

 

 

۶. میکروگرین‌ یا جوانه‌ها

چرا میکروگرین‌ها برای سلامتی مفید هستند: یک کاسه از برگ‌های سبز منبع بی‌نظیر ویتامین‌های آ، ث، کا و فولات است.  میکروگرین‌ها ( که همچنین با نام نهال تخمی گیاهان و سبزیجات شناخته می‌شوند) حتی ممکن است از انواع بزرگترشان مواد مغذی بیشتری داشته باشند.

روش پرورش: با خرید انواع بذرها از قبیل تربچه، کلم پیچ، برگ چغندر، چغندر، ریحان و شوید آغاز کنید. در یک سینی کم عمق (کمتر از۵سانتی‌متر، که اغلب به آن سینی نهال می‌گویند) یا گلدان کم عمقی که دارای سوراخ تخلیه است تا بالا با مخلوط پر کنید. به خاک آب بدهید تا مرطوب شود و اطمینان حاصل کنید که خاک گلدان نمناک بوده و پرآب نیست.

بذرها را روی سطح خاک به طور مساوی بپاشید (بذرها باید به یکدیگر نزدیک بوده ولی با هم تماس نداشته باشند). مقداری از خاک را روی سطح بذرها الک کنید به طوری که روی بذرها را بپوشاند. با استفاده از اسپری روی سطح خاک را نمدار کنید.

سینی را روی طاقچه‌ای پر نور و در اتاقی قرار دهید که دمای آن بین ۱۵/۵ تا ۲۱ درجه‌ی سلسیوس باشد. هر روز خاک را کمی آبیاری و یا اسپری کنید تا مرطوب بماند؛ اجازه ندهید که خاک خشک شده و یا پر آب باشد. در عرض ۳ تا ۵ روز بذرها شروع به جوانه زدن می‌کنند. از آن زمان به بعد گیاه حتماً باید روزانه ۱۲ تا ۱۴ ساعت نور خورشید دریافت کند.خاک باید در قسمت ریشه‌ها مرطوب باشد؛ اما از تر کردن برگ‌ها اجتناب کنید.

روش برداشت: زمانی که جوانه‌ها به اندازه‌ی ۲/۵ یا ۵ سانتی‌متر رشد کردند (این بخش ۳ هفته یا بیشتر طول می‌کشد) و تقریباً دو دسته برگ شدند آماده‌ی خوردن هستند. برای برداشت سبزیجات آن‌ها را از قسمت ساقه گرفته و با قیچی برگ‌ها را جدا کنید. هیچ برشی در ریشه‌ها ایجاد نکنید (اگر ریشه‌ها دست نخورده باقی بمانند حتماً چندین برداشت دیگر خواهید داشت). این میکروگرین‌ها را بلافاصله مصرف کرده و یا آن‌ها را نهایتاً تا ۵ روز درون کیسه‌ی پلاستیکی و در یخچال نگهداری کنید.

 

 

 

۷. قارچ

چرا قارچ برای سلامتی مفید است: قارچ نه تنها خوش طعم است بلکه منبعی غنی از فیبر و ویتامین ث و همچنین آنتی اکسیدان ها بوده و دارای ترکیبات ضد سرطان است.

روش پرورش: ساده‌ترین راه برای پرورش قارچ در منزل استفاده از یک جعبه و یا سبد لباس است. اگر به دنبال گزینه‌ی پر زحمت‌تری هستید این دستورالعمل‌ها را دنبال کنید.

 

 

 

۸. سبزی‌های سالادی

چرا این سبزیجات برای سلامتی مفیدند: درست مانند میکروگرین‌ها، سبزی‌های سالادی (کاهو پیچ، اسفناج، کاهوی رومی و کاهوی وحشی (آراگولا)) نیز سرشار از ویتامین‌های آ، ث، کا و همچنین فولات و آهن هستند.

روش پرورش: شما می‌توانید با خرید بذر و یا  جوانه‌ی گیاهان از گلخانه‌های اطراف محل زندگی خود شروع به پرورش این سبزیجات کنید. (همچنین می‌توانید بذرها را به صورت آنلاین سفارش دهید). برای کاشت گیاه از جعبه‌ای استفاده کنید که کف آن دارای سوراخ‌هایی برای تخلیه آب اضافی باشد. آن را با مخلوط پر کنید. با انگشتانتان حفره‌هایی با فاصله‌ی ۱۰ سانتی‌متر از یکدیگر در خاک ایجاد کنید.

اگر از بذر استفاده می‌کنید: درون هر حفره‌ی خاک مقدار کمی از بذر را بپاشید و سپس روی حفره را با خاک بپوشانید.

اگر از جوانه‌ استفاده می‌کنید: قبل از اینکه هر جوانه را داخل حفره بکارید ریشه‌ی آن را کمی مالش داده و پس از کاشت اطراف آن را با خاک پر کنید.

پس از کاشت بذر یا جوانه: خاک را به طور منظم آبیاری کنید به طوری که هرگاه آن را لمس می‌کنید رطوبت حس شود.

روش برداشت: برای برداشت سبزیجات مختلف فقط برگ‌های خارجی را جدا کنید تا گیاه بتواند به رشد خود ادامه دهد. ریشه‌ی گیاه نیز نباید آسیب ببیند.

 

 

 

۹. پیازچه

چرا پیازچه‌ها سبزیجات سالمی هستند: پیاز جزئی از خانواده سیر است که با پیشگیری از سرطان ارتباط داده شده است و احتمالاً به حفاظت بدن در برابر رادیکال‌های آزاد (فرآورده‌ی فرعی فرآیند سلولی که می‌تواند منجر به آسیب‌های سلولی شود) کمک می‌کند.

 

 

 

۱۰. گوجه فرنگی

چرا گوجه فرنگی برای سلامتی مفید است: گوجه فرنگی دارای لیکوپن است. این ماده دارای خواص آنتی اکسیدان و ضد التهاب بوده و می‌تواند از بیماری‌های کرنری قلب پیشگیری کند.

روش پرورش: با یک گلدان ۱۵ سانتی‌متری (برای یک گیاه گوجه فرنگی) یا گلدانی بزرگ‌تر (در حدود ۳۰ سانتی‌متر برای دو گیاه) کار خود را آغاز کنید. برای اینکه همیشه گوجه فرنگی‌تان تأمین باشد هر دو هفته یک یا دو بذر جدید بکارید. گلدان را با مخلوط اولیه پر کنید و بذرها را در عمق ۶ میلی‌متری بکارید. به گیاه آب داده و خاک را همیشه مرطوب نگه دارید. مراقب باشید تا خاک خیس و پر آب نباشد.

گلدان را در جایی قرار دهید که میزان قابل توجهی نور خورشید دریافت کند و هر از گاهی آن را بچرخانید تا تمام سمت‌های گیاه به اندازه‌ی مساوی نور دریافت کند. بذرها در عرض ۵ تا ۱۰ روز جوانه خواهند زد. وقتی اندازه‌ی جوانه‌ها به ۸ سانتی‌متر رسید گیاه را از مخلوط اولیه به خاک گلدان منتقل کنید. پس از گذشت ۲ هفته به مخلوط، کود آلی اضافه کنید. به گیاه کاملاً آب داده و مراقب باشید تا خاک پر از آب نشود. به منظور پیشگیری از شکستن ساقه‌ها، با بزرگ‌تر شدن گیاه باید آن را به تکه چوبی تکیه داد. زمانی که گیاه شکوفه داد با دست به ساقه‌ی اصلی و همچنین ساقه‌های بزرگ‌تر کناری ضربه بزنید؛ این کار گرده‌افشانی را تقویت می‌کند.

روش برداشت: اندازه‌ی گوجه‌فرنگی‌هایی که در منزل پرورش داده می‌شوند به بزرگی گوجه‌فرنگی‌هایی که در بیرون کشت می‌شوند نمی‌رسد اما همچنان دارای همان طعم خوب گوجه فرنگی هستند. زمانی که میوه‌ها قرمز و سفت شدند و کمی حالت ارتجاعی داشتند آماده‌ی خورده شدن هستند. می‌توانید میوه را با قیچی بچینید و یا آن را به آرامی پیچانده و از ساقه جدا کنید.

 

 

 

۱۱. ریحان

چرا ریحان برای سلامتی مفید است: این گیاه خوش طعم دارای خواص ضد التهاب است. علت این امر وجود آنتی اکسیدانی به نام یوجینال است که مانع از وجود آنزیم‌های به وجود آورنده‌ی تورم می‌شوند.

روش پرورش: با خرید بذر این گیاه و یا نشاء به صورت آنلاین و یا از گلخانه و یا سبزی فروشی شروع به کار کنید. از گلدانی استفاده کنید که دارای حداقل ۱۰ سانتی‌متر عرض و سوراخ‌های مناسبی برای تخلیه‌ی آب اضافی باشد. این گیاه به دمای گرم و نور زیاد عادت دارد (روزی حداقل ۶ ساعت نور مسقیم). تقریباً هر ماه خاک را با کودهای آلی یا آهسته رهش مانند کمپوست چای، حاصلخیز کنید.

اغلب خاک را آبیاری کنید – اگر دما زیاد است هر روز و در شرایط ملایم‌تر یک روز در میان (هر گاه خاک خشک بود به آن آب دهید!). هرس کردن باعث می‌شود تا مقدار محصول ریحان شما به حداکثر برسد: زمانی که ارتفاع برگ‌های بالایی به حدود ۱۵ سانتی‌متر رسید شروع به هرس کردن کنید. تا زمانی که گیاه حجیم تر شود به هرس کردن مداوم ادامه دهید و هر گاه گلی روی گیاه رشد کرد حتماً آن را بچینید.

روش برداشت: از هر گیاه تعدادی برگ بچینید. هرگز از یک گیاه تمام برگ‌های آن را جدا نکنید.

 

 

 

۱۲. پیاز کوهی

چرا پیاز کوهی برای سلامتی مفید است: پیاز‌های کوهی منبع غنی آنتی اکسیدان، ویتامین آ و ث و ترکیبات فیتوشیمیایی (که فوایدی مانند آنتی اکسیدان دارند) هستند.

روش پرورش: با خرید بذر و گلدانی با قطر ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر کار خود را شروع کنید. گلدان را تقریباً تا لبه‌ی آن با مخلوط پر کنید. بذرها را  در خاک بکارید و روی آن‌ها را با لایه‌ی نازکی از خاک بپوشانید. گلدان را در ناحیه‌ای قرار دهید که نیمه سایه باشد. خاک را به طور منظم آبیاری کنید تا هرگز خشک نشود.

روش برداشت: برگ‌ها را به آرامی از هر گیاه بچینید. هرگز تمام برگ‌های یک گیاه را جدا نکنید.

 

 

 

۱۳. گشنیز

چرا گشنیز برای سلامتی مفید است: گشنیز دارای مقادیر بالای کاروتینوئید است. این ماده منبع بسیار خوب ویتامین آ است که از بدن در مقابل بیماری‌های قلبی، سکته و سرطان محافظت می‌کند.

روش پرورش: برای شروع بذر یا نشاء گشنیز را خریداری کنید. گلدانی با عمق ۲۰ سانتی‌متر و حفره‌هایی برای تخلیه انتخاب کنید. گلدان را تا ۵/۲ یا ۵ سانتی‌متری لبه‌ی آن از خاک پر کنید. بذر را داخل خاک فشار داده و آن را آبیاری کنید تا خاک مرطوب باشد.

روی گلدان را با کیسه‌ی پلاستیکی بپوشانید و آن را با کش ببندید. هرگاه گیاه جوانه زده و به پلاستیک فشار وارد کرد (این مرحله چند روز به طول می‌انجامد) روکش پلاستیکی را جدا کنید. تقریباً هر روزه به گیاه آب دهید و گلدان را در ناحیه‌ای قرار دهید که مقدار قابل توجهی نور خورشید دریافت کند.

روش برداشت: از هر گیاه چند برگ را بچینید و از هر گیاه تمام برگ‌ها را جدا نکنید.

 

 

 

۱۴. زنجبیل

چرا زنجبیل برای سلامتی مفید است: این ماده‌ی غذایی تند مزه در تسکین تهوع و بیماری حرکت (بیماری سفر) و کاهش التهاب به خوبی شناخته شده است. شواهدی نیز حاکی است که زنجبیل خام دردهای عضلانی را تخفیف و نشانه‌های آرتروز را تسکین داده و احتمالاً از رشد سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کند.

شیوه‌ی پرورش: پرورش این گیاه ساده است: به راحتی تکه‌ای زنجبیل از سبزی‌فروشی تهیه کرده، آن را در گلدانی قرار داده و روی آن را با خاک بپوشانید. طوری زنجبیل را در خاک قرار دهید که جوانه‌های تازه‌تر، رو به بالا قرار گیرند. ظرف را در مکانی قرار دهید که نور غیرمستقیم دریافت کند و منتظر بمانید تا جوانه‌های تازه سر از خاک برآورند (ریشه‌ها نیز درون خاک شروع به رشد می‌کنند). خاک را همیشه مرطوب نگاه دارید به طوری که هرگز خشک و یا پرآب نباشد.

شیوه‌ی برداشت: تمام گیاه را از خاک بیرون بکشید، هر اندازه که نیاز دارید برش زده و سپس گیاه را به همان شیوه‌ای که در بالا ذکر شد مجدداً بکارید.

 

 

 

۱۵. نعنا

چرا نعنا برای سلامتی مفید است: این گیاه سبز رنگ علاوه بر خوش طعم بودن می‌تواند به هضم غذا کمک کند.

شیوه‌ی پرورش: برای پرورش این گیاه نیاز به خریداری بذر یا نشاء آن و یک گلدان بزرگ و عمیق (تقریباً به قطر ۱۰ اینچ) دارید؛ زیرا نعنا پراکنده می‌شود. گلدان را پر از خاک کرده، بذرها یا نشاء را کاشته و آن را در جایی قرار دهید که به طور منظم نور فراوان و آب کافی دریافت کند. خاک این گیاه هرگز نباید خشک شود.

شیوه‌ی برداشت: به آرامی از هر گیاه چند برگ بچینید و هرگز از یک گیاه تمام برگ‌های آن را جدا نکنید.

 

 

 

۱۶. رزماری

چرا این گیاه برای سلامتی مفید است: این گیاه با رایحه‌ای بی‌نظیر غنی از کارنوسیک اسید است. این ماده نوعی آنتی اکسیدان است که احتمالاً افزایش وزن را محدود کرده و سطح کلسترول را بهبود می‌بخشد.

شیوه‌ی پرورش: با کاشتن بذرهای رزماری (یا قلمه زدن) در گلدانی که کف آن دارای سوراخ‌هایی برای تخلیه‌ی آب اضافی ‌است دست به کار شوید. خاک مورد استفاده برای پرورش این گیاه بهتر است ترکیبی از دو قسمت خاک گلدان و یک قسمت شن درشت باشد.

به هر ۱۳ سانتی‌متر از گلدان یک قاشق چایخوری آهک (از نوع کشاورزی نه نوعی که برای کاشت مرکبات مورد استفاده قرار می‌گیرد) اضافه کنید تا خاک قلیایی شود. گلدان را در نقطه‌ای آفتابی در منزل قرار دهید؛ رزماری با دریافت حداقل ۶ ساعت نور خورشید بهترین رشد را خواهد داشت. فقط زمانی به گیاه آب دهید که سطح خاک هنگام لمس کردن خشک باشد (اما مراقب باشید که خاک به طور کامل خشک نشود).

شیوه‌ی برداشت: به آرامی از هر گیاه چند شاخه را جدا کنید و مراقب باشید که تمام برگ‌ها را از یک گیاه نچینید.

 

مترجم مقاله: سیده زینب مهدویان
کنش‌گر محیط‌زیست و دانشجوی کارشناسی مترجمی زبان

 

برچسب ها
مشاهده بیشتر

سردبیر

کنش‌گر محیط‌زیست حامی حقوق کودکان کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه تسهیلگر ارتباط کودک با طبیعت مشاور فرهنگی محیط‌زیستی سمن‌های محیط‌زیستی ایده‌پرداز چندین کمپین فرهنگی-محیط‌زیستی مانند کمپین سبزی نوروز، کمپین ایران پاک و... مستقل از هر گروه، جناح، جریان و سازمان دولتی، نیمه دولتی و خصوصی *مروج سبک زندگی سبز و موسس اولین مجله فارسی زبان اینترنتی در همین حوزه

نوشته های مشابه

۲ دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن