سبک زندگی سبزیادداشت روز

نه به ظروف یکبارمصرف گیاهی

روی خودتان آنتی تبلیغات نصب کنید

 

یادداشت روزانه گیچ – احسان میرزائی: خوب است که بدانیم و به دیگران بگوییم که ظروف یکبار مصرف با عناوین گیاهی، سبز، تجزیه پذیر و عنوان‌های مشابه که در بازار عرضه شده است، برخلاف آنچه ادعا می‌شود چندان هم دوست‌دار محیط‌زیست و طبیعت نیستند!

 

هر گردی گردو نیست

هر گفته‌ای و عنوانی مبنی بر سبز بودن و دوستدار محیط زیست بودنی که به محصولاتی می‌دهند، حقیقتا آنچه در ذهن ما تداعی می‌شود و توقع داریم نیست؛ این عناوین صرفا برای تبلیغات است، تبلیغاتی برای تاثیر بر افکار عمومی و فروش بیشتر محصولات تولید شده کارخانجات.

 

تضاد با سبک زندگی سبز

استفاده از ظروف یکبار مصرف گیاهی با معیار های سبک زندگی سبز همسو نیست؛ ما در سبک زندگی سبز تلاش می‌کنیم تا از همواره از ظروف پایدار استفاده کنیم، برای نمونه همیشه یک لیوان استیل همراه داریم، لیوانی پایدار، مقاوم و بهداشتی که می‌توانیم هزاران بار از آن استفاده کنیم، در مقابل از مصرف هزاران لیوان یک‌بار مصرف پلاستیکی و گیاهی پرهیز شده و آسیبی هم به طبیعت وارد نکرده‌ایم.

در سبک زندگی سبز ما انسان را به عنوان موجودی با محوریت تامین نیاز‌ می‌شناسیم و تلاش می‌کنیم در زندگی آن روشی را پیش بگیریم که در کنار تفکر و رفتار سبز تعامل مفید بهتری با طبیعت داشته باشیم و همواره کفه ترازو به سمت طبیعت سنگین باشد.

 

فرایند تولید ظروف گیاهی

بدون شک ایده تولید ظروف یک‌بار مصرفی با پایه گیاهی در دوره‌ای یک ایده خلاقانه و عالی بوده‌است؛ اما آیا نباید امروز با توجه به خشک سالی‌های پی در پی، فرسایش روز افزون خاک، از دست رفتن حاصل‌خیزی مزارع و اهمیت کشت گیاهانی مانند گندم که محصولی استراتژیک است تاریخ انقضایی برای ظروف گیاهی در نظر گرفت؟!

تا به امروز کدام کارخانه تولید کننده‌ی ظروف گیاهی گزارشی رسمی از فرایند تولید محصولات خود ارائه کرده است؟ آیا آن‌ها در مورد میزان آب مصرفی طی عملیات کاشت، داشت و برداشت در مزارع و فرآوری ماده اولیه و تولید ظروف گیاهی در کارخانه حرفی می‌زنند؟

آیا تولید کنندگان ظروف گیاهی از مقدار انرژی (برق، سوخت فسیلی، نیروی انسانی و…) مصرف شده در فرایند تولید محصولات خود آمار و اطلاعات دقیقی به مصرف کننده می‌دهند، برای نمونه تا حالا شده روی یک بسته قاشق و چنگال یا کاسه و بشقاب گیاهی نوشته باشند که برای تولید هرکدام چقدر انرژی مصرف شده است؟

آیا تولید کنندگان در مورد مقدار زمانی که طول کشیده تا یک بشقاب گیاهی تولید شود حرفی به میان آورده‌ان؟ و از شما مخاطب گرامی می‌پرسم آیا زمان هزینه شده در فرایند تولید این ظروف با مدت زمانی استفاده از ظروف (به‌طور میانگین ۳ تا ۱۰ دقیقه) قابل مقایسه است؟ آیا انصاف است که ساعت‌ها و بلکه ما‌ها کار و تلاش را طی چند دقیقه به زباله تبدیل کنید؟

از طرف دیگر زمین های بسیاری زیر کشت گیاه پایه ظروف گیاهی می‌رود، یعنی کشت ذرت؛ در حالی که این گیاه بومی کشور ما نبوده و نیست  و در حالی که خشک‌سالی کشور را فرا گرفته و به گزارش خبرگزای مهر صده‌ها روستا در استان کرمان به خاطر نابود شده، آیا استراتژی برای عبور از بحران‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن است که آب و زمین کشاورزی‌ را برای تولید گیاه‌ پایه تولید ظروف گیاهی اشغال کنیم؟

 

تفکر و رفتار سبز

کلا یکبار مصرف‌ها ما را در تفکر و رفتار سبز سست و تنبل کرده و در راه رسیدن به سبک زندگی سبز گم‌راه می‌کنند؛ مخصوصا با ادعاهایی فریبنده‌ مانند: “اگر ظروف یکبار مصرف گیاهی در طبیعت رها شود تجزیه می‌شوند… از ظروف گیاهی کمپوست تولید می‌شود… ظروف گیاهی به مصرف خوراک دام و طیور می‌رسد.”

بله، شاید ظروف گیاهی در طبیعت تجزیه شود، اما کنش‌گران محیط زیست سال‌ها تلاش کرده‌اند تا تفکر و رفتار مردم آشغال ریز را به مردم آشغال نریز تغییر دهند،اما پیام نهفته‌ی ادعاهای بالا که مستقیم بر ضمیر ناخودآگاه مصرف کنندهگان تاثیر می‌گذارد آن است که: “هرچقدر دوست داری از این ظروف مصرف کن و بدون هیچ نگرانی آن را در طبیعت و شهر رها کن، چون بالاخره یا تجزیه می‌شود، یا کمپوست یا غذای حیوانات!”

پس آیا می‌توان نتیجه گرفت که تجزیه پذیر بودن، تبدیل به کمپوست و خوراک حیوانات شدن، صرفا ادعا‌هایی هستند که شرکت‌های تبلیغاتی آگاهانه و هوشمندانه انتخاب کرده‌اند تا یک اطمینان خاطر از لحاظ “دور انداختن” به مصرف کننده بدهند؟! در حالی که این تبلیغات در میان مصرف کنندگان ظروف یک‌بار مصرف گیاهی باعث تنبلی بیشتر در تفکر و رفتار سبز، بی مسئولیتی در قبال محیط زیست و طبیعت می‌شود.

ادعای زیست تخریب بودن و… بهانه‌ای دست مصرف کننده می‌دهد تا راحت‌تر وجدان خود را فریب دهد و بعد از طبیعت گردی و… ظرف به اصطلاح گیاهی و تجزیه پذیر را با خیال راحت در طبیعت رها کند!

اما رها کردن این ظروف، حتی اگر تجزیه پذیر هم باشند باعث بروز ناهنجاری‌های دیداری در طبیعت و محیط شهری می‌شود؛بدون شک در فرایند ظروف گیاهی برخی مواد فرم دهنده و نگهدارنده هم افزوده می‌شود و در مقایسه‌ای ساده می‌توان دریافت که این ظروف از پوست موز، پرتقال، هندوانه و… طبیعی‌تر و گیاهی‌تر نیستند. همان پوست میوه‌جات و… بعد از رهایی در طبیعت تا چندین روز روی زمین باقی می ماند و تا بخواهد تجزیه شود مدت زمان زیادی طول می‌کشد و منطره زیبا و بکر طبیعت را مخدوش می‌کند.

 

پس چه کنیم؟

تنبلی فکری و رفتاری را کنار بگذاریم و به دنبال یک میهمانی و طبیعت‌گردی، گردش و سفر پایدار باشیم؛ چند دقیقه وقت بیشتر، کمی صبر و حوصله، مقداری همت و اندکی مسئولیت پذیری را چاشنی کار کنیم و به تا جای ممکن به ظروف یکبار مصرف گیاهی، پلاستیکی و آلومینیومی نه بگوییم.

خانم‌ها و آقایان روی چشم و گوش، ذهن و فکر خود آنتی تبلیغات نصب کنید، چرا که کلا تولیدکنندگان محصولات مختلف همواره در تلاش هستند تا به کمک شگردهای تبلیغاتی در عربستان سفارش کاپشن و کلاه پشمی بگیرند و در قطب شمال کولر گازی و تیشرت بفروشند؛ آن‌ها صرفا به فکر کسب سود بیشتر و یافتن بازار‌های جدید هستند.

پایان پیام

 

برچسب ها
مشاهده بیشتر

سردبیر

کنش‌گر محیط‌زیست حامی حقوق کودکان کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه تسهیلگر ارتباط کودک با طبیعت مشاور فرهنگی محیط‌زیستی سمن‌های محیط‌زیستی ایده‌پرداز چندین کمپین فرهنگی-محیط‌زیستی مانند کمپین سبزی نوروز، کمپین ایران پاک و... مستقل از هر گروه، جناح، جریان و سازمان دولتی، نیمه دولتی و خصوصی *مروج سبک زندگی سبز و موسس اولین مجله فارسی زبان اینترنتی در همین حوزه

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن