داستان گیچ

مجله گیچ

سبک زندگی سبز

 

درود

‌‌

گیچ ابتدا وبلاگی در بلاگفا بود که از سال۱۳۹۳ به دلیل دغدغه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و محیط‌زیستی راه اندازی شد و در تابستان ۱۳۹۵ با هم‌فکری جناب آقای محسن محبی با صرف هزینه‌ شخصی مجله گیچ شکل گرفت و مراحل ثبت آن در مراجع ذیربط پیگیری شد و پروانه‌ی انتشار آن به طور رسمی در بهار۱۳۹۷ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد با شماره۸۲۰۶۰ صادر شد.
‌‌
مجله گیچ به هیچ فرد، گروه و سازمانی وابسته نیست، تلاش می‌کنیم محتوای منتشر شده منصفانه و بر پایه عقل، منطق و علم باشد، هرجا هم عقل‌مان نرسید از متخصصان و کارشناسان کمک می‌گیریم.

غیر از مواردی خاص تمام محتوای ارائه شده در gich.ir دست اول و نو است، برای تولید این محتوا کلی وقت و انرژی صرف شده، امیدواریم‌ که مفید باشه و اگر بود لطفا آدرس مجله را منتشر کنید تا دیگران هم استفاده کنند…

‌شما هم در راستای اهداف و خط مشی مجله می‌توانید محتوای خود را بعد از هماهنگی در مجله گیچ منتشر کنید.

حضور، همراهی و همکاری شما مایه دل‌گرمی و انگیزه‌ی‌بیشتر برای کار است؛

احسان میرزائی

مدیر مسئول مجله گیچ

گیچ یعنی چه؟

درخت-گیچ-روستای-گیلی-عکس-مجید-جدید
درخت-گیچ-روستای-گیلی-عکس-مجید-جدید

گیچ نام درختی بومی ایران است که در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس یافت می‌شود.

درخت گیچ رشد کندی دارد؛ در گذشته درخت گیچ کوه‌های در روستای گیلی (بین اراک و خمین) به وفور یافت می‌شد، اما امروز تعدا آن‌ها از انگشتان یک دست هم کمتر است.

شوربختانه این درخت مورد بی مهری قرار گرفته و پس از پایان دوران قطع درختان توسط بومیان برای مصارف گوناگون، این روز ها چرای بی‌رویه دام زیر این درخت و جمع آوری بذر آن توسط اهالی باعث شده درخت نتواند نسل خود را گسترش دهد!

گیچ در مازندران ولیک، در لرستان گیرچ، گیورچ و گیچ خوانده می‌شود.

میوه گیچ: میوه ای بزرگتر از زالزالک دارد که بی شباهت به ازگیل نیست. میوه نارس آن سبز است و در منطقه کوهستانی روستای گیلی در انتهای تابستان فرایند رشد کامل شده و به رنگ سیاه و به ندرت قرمز در می‌آید.

میوه گیچ گوشت کمی دارد و بخش اعظم آن را چند دانه تشکیل می‌دهد.

قالب وردپرس